Jest to pokaźnych rozmiarów zdrewniałe, jasnobrązowe pnącze (liana) o tępych, czworokątnych w przekroju gałęziach. U nasady liści ma lekko wygięte, zielone kolce. Młode gałęzie pokryte są delikatnymi włoskami, starsze - gładkie. Liście są krótkoogonkowe, a blaszka liściowa ma kształt owalnojajowaty lub sercowaty, od spodniej strony jest brązowawa, pokryta włoskami, z dosyć gęstym, gładkim unerwieniem. Wyraźnie widoczny nerw główny może mieć czerwonawobrązowe zabarwienie. Kwiatostan w postaci główki z dojrzałą szypułką wyrastającą z kąta liściowego ma długość od 1,5 do 4 cm. Kwiaty są nietrwałe, pomarańczowe. Ich korona sięga 3,5-6 mm długości, sam kielich ma 2 mm długości. Owoc w postaci torebki zawiera 2-3 mm nasiona. Roślina ta występuje na wysokościach do 800 m n.p.m. w lasach tropikalnych Amazonii, gdzie zwykle oplata inne rośliny mocną, twardą łodygą, a niekiedy w Kolumbii, Ekwadorze, Gujanie, Wenezueli, Trynidadzie, Surinamie oraz w Ameryce Środkowej (Gwatemali, Kostaryce, Panamie) gdzie rośnie dziko, choć w rejonach tych podejmuje się także jej uprawę. Vilcacora spoza peruwiańskich obszarów amazońskich nie wykazuje tak cennych właściwości leczniczych.