Tahuari to drzewo osiągające 30 m wysokości i nawet 3 m średnicy. Kora pnia jest szorstka, miejscami popękana, zielono-szarobrązowa, a od wewnątrz miękka, słodkawa w smaku, kremowożółta. Drewno jest twarde, zwarte, z jasnożółtymi plam-kami (tam gromadzi się żółty barwnik - lapachol), bardzo trwałe. Długoogonkowe liście 11-15 cm długości i 3-5 cm szerokości są złożone, dłoniaste, pięcio- do siedmio-listkowe, całobrzegie, o kształcie eliptycznojajowatym, koloru od zielonkawobrązowego do brązowobordowego. Są połyskliwe, z pofałdowaną powierzchnią. Kwiatostan szczytowy z kwiatami o kielichach barwy żółtozłotej, czasem białej lub fioletowawej, kształtu dzwonkowatego. Owoc podlużnojajowaty o długości do 12-60 cm i średnicy 2,4 cm. Nasiona szarobrązowe, oskrzydlone, dzięki czemu mogą być rozsiewane przez wiatr. Wśród postaci leku uzyskiwanych z omawianego surowca wymienia się odwary i napary z kory, sok z rośliny, syrop z kwiatów, jak również okłady z kory. Bron-chit, grypa i koklusz są wskazaniem do pomocniczego stosowania odwarów z kory drzewa oraz syropu z jego kwiatów. Sok otrzymany z liści posiada właściwości anty-biotyczne i przeciwpierwotniakowe, stąd jego zastosowanie w leczeniu febry, malarii, leiszmanioz oraz chorób wenerycznych. Przeciwzapalne właściwości surowca wykorzystuje się we wspomaganiu leczenia reumatyzmu, stanów zapalnych wątroby, dróg moczowych i układu oddechowego. Odwary z kory pije się w celu uregulowania funkcji przewodu pokarmowego w przypadku występowania kamieni żółciowych, wzdęć, cukrzycy czy wrzodów żołądka. Ostatnio wyciągi z kory stosowane są przez fitoterapeutów w leczeniu guzów i nowotworów.