Jest to mały lub średniej wielkości, do 2 m, rozgałęziony, wzniesiony lub zwieszający się krzew. Czasem może płożyć się po ziemi. Łodygę ma drewniejącą, czerwonawobrązową lub szarą. Liście naprzeciwległe lub okółkowe, najczęściej nietrwałe, drobne, zredukowane do niewielkich łusek. Z tego powodu fotosynteza odbywa się w cylindrycznej i sękatej łodydze. Roślina swoim wyglądem przypomina zwykle stare, karłowate, znękane surowym klimatem sosenki albo nawet może kojarzyć się ze skrzypem. Jest rośliną dwupienną. Kwiaty męskie tworzą kilkukwiatowe kioski wyrastające z węzła. Kwiaty żeńskie występują pojedynczo. Owoc podobny jest do orzecha, barwy czerwonej, o smaku lekko kwaśnym. Ephedra americana wykazuje dosyć niejednorodne cechy botaniczne, zależne niejednokrotnie od warunków otoczenia. Właściwości lecznicze pinco-pinco wynikają przede wszystkim z obecności efedryny. Dzięki niej surowiec może mieć zastosowanie w chorobach układu oddechowego, w kaszlu, głównie we wspomaganiu leczenia astmy, poprzez rozszerzanie oskrzeli. Odwary z pędów rośliny działają moczopędnie i używane są w schorzeniach dróg moczowych - stanach zapalnych, bólach nerek, w przypadkach krwiomoczu lub zatrzymania moczu. Nie do końca wiadomo, jakiemu składnikowi czynnemu przypisywać należy to działanie. Przeciwzapalne właściwości przęśli medycyna ludowa wykorzystuje pomocniczo w reumatyzmie i artrozach. W dawkach leczniczych pobudza sprawność ośrodków mózgowych. Przedawkowanie spowodować może jednak niepokój, tzw. "gonitwę myśli", stany lękowe oraz bezsenność. Zewnętrznie stosowane napary z części nadziemnej rośliny, ze względu na obecność tanin, wywołują działanie ściągające, hemostatyczne, gojące, antyseptyczne, a przyjmowane doustnie również przeciwbiegunkowe.