Jest to roślina dwuletnia lub bylina o wysokości do kilkunastu centymetrów. Łodygę główną ma zredukowaną, wyrastają z niej nieco powyżej nasady nieliczne gładkie, opadające lub płożące się łodyżki boczne. Liście ze spłaszczonymi, gładkimi ogonkami ułożone są przy ziemi w rozetę. Mają podłużne blaszki liściowe od 7 do 12 cm długości i do 2,5 cm szerokości. Korzeń przypominający buraka lub rzadziej gruszkę o średnicy 2-8 cm jest użytkową częścią rośliny. Istnieje kilka odmian Lepidium meyenii (przynajmniej 8) różniących się zabarwieniem części nadziemnej i korzeni. Słodki korzeń zwykle ma barwę podobną do ziemniaka, lecz są także korzenie pokryte skórką koloru białego, żółtego, biało-żóltego, biało-różowego, biało-purpurowego, szarego i czerwonego, czasem fioletowego lub nawet czarnego. Białokremowe kwiaty Lepidium meyenii zebrane są w grona na szczytach łodyżek, tylko czasem u nasady. Bardzo maté kwiaty mają po cztery, 1,5 mm płatki i układają się na przemian z zielonymi działkami kielicha prawie o tej samej długości. Pręcików jest 6 -4 dłuższe i 2 krótsze. Roślina kwitnie przez 2 miesiące, w tym czasie otwierając kolejne kwiaty. Wytwarza owoc w postaci łuszczynki o długości 4-5 mm. Nasiona w niej umieszczone są owalne, 2 mm i bardzo lekkie; tysiąc sztuk nasion waży zaledwie 0,6 g. Jedna roślina odmiany o fioletowych korzeniach wytwarza ok. 24 000 nasion, a odmiany żółtej - nawet do 33 500.