Jest to wiecznie zielony krzew lub drzewo od 3 do 10 m wysokości o zwartej, nieregularnej koronie i czerwonawobrązowej, ciemnej korze. Pień i starsze gałęzie pokryte są warstwą korkowatą, która stale odpada. Liście są pojedyncze, naprzeciw-ległe, o skórzastych blaszkach z półprzezroczystymi punktami, owalne do eliptycznych, żółtawozielone, a często również fioletowawe lub szarawe w części przedniej. Ich długość wynosi od 3 do 16 cm, a szerokość od 3 do 6 cm. Kwiaty są obupłciowe, pojedyncze lub rzadziej skupione po 2 lub 3 na młodych gałązkach, pachnące, duże, 2,5 cm. Korona kwiatu składa się z 4 lub 5 płatków koloru białego. Pręciki są liczne, słupek jeden. Owoc stanowi duża, od 4 do 12 cm długości i 4-7 cm średnicy, kulista lub owalna (przypominająca kształtem gruszkę) żółtawozielona jagoda, która w trakcie dojrzewania staje się jasnożółta, pomarszczona, z licznymi ciemniejszymi plamkami. Miąższ owocu jest soczysty, ale zawiera jednocześnie dużo komórek kamiennych. Jest żółtawobiały, różowy lub intensywnie czerwony, ma początkowo kwaskowy, potem słodki, aromatyczny smak. Nasiona liczne, małe, 3-5 mm długości, twarde, o szorstkiej łupinie kształtu nerkowatego, barwy żółtej lub żóltoszarej. Wykazuje działanie ściągające. Odwar z kory i zielonych owoców stosuje się w obrzękach, a pastę sporządzoną z rozdrobnionych nasion guayaby nakłada na twarz dla wspomagania gojenia się zmian trądzikowych i ropni. Przetwory z surowca zażywa się doustnie w stanach zapalnych przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, a zewnętrznie stosuje między innymi w zapaleniu spojówek. Napar lub macerat, a czasem sok z rośliny poleca się w biegunkach, stanach skurczowych, bólach żołądka i zębów. Do bogatego zestawu właściwości tego surowca należy jeszcze dodać działanie przeciwkaszlowe i przeciwwymiotne. Napar z liści działa przeciwkrwotocznie i stosowany bywa także w krwotokach z płuc, jak również w zaburzeniach i bólach menstruacyjnych, poza tym w przypadku upławów. Działa przeciwbakteryjnie oraz wzmacniająco i uodporniające